donderdag 25 september 2014

Domino

Er is weer een nieuw programma op tv: 'Vragen om problemen'.
Nou heb ik er nog geen aflevering van gezien, maar ik zag een aankondiging en wat ik ervan meekreeg is het volgende:

Buurtbewoners hebben problemen met bijvoorbeeld een straat in een woonwijk. Deze straat laat verkeer in twee richtingen toe.
De twee presentatoren (hippe, jonge jongens - een donkere en een lichtgetinte) regelen (via via) een éénrichtingsbord, et voilà, buurt blij.
Opmerkelijk, want dit bord is niet officieel aangevraagd en de aanpassing van de straat - van tweerichtingsweg tot éénrichtingsweg - is nergens vastgelegd, aangekondigd of goedgekeurd.
Kortom; twee jochies spelen voor eigen rechter en maken mensen op die wijze gelukkiger.

Nou bestaat er al een 'rechter'-programma op tv; het welbekende 'De Rijdende Rechter'. In dit programma moet de 'officiële' rechter (hij is eigenlijk bindend adviseur/kantonrechter) ergens bijgehaald worden, omdát mensen vaak voor eigen rechter spelen. "Jij hebt een lelijk zwembad in je tuin staan, dus ik bouw een muur van 3 meter hoog tussen onze tuinen.", dat werk. "Nee nee nee", zegt meester Visser dan, "Je mag niet zomaar een muur van 3 meter hoog bouwen, dat moet eerst aangevraagd èn goedgekeurd worden".
Maar terwijl hij dat zegt, wordt dus elders in Nederland voor eigen rechter gespeeld, omdat een buurt dat toevallig wilt, twee jongens niks beters te doen hebben en daarom een verkeersbord gaan regelen! Kan meester Visser daar volgende week dus weer naar toe..

Stiekem denk ik daarom het volgende: programma's houden elkaar in stand.
Een makkelijke oplossing van programmamakers om 'deelnemers' en formules alsmaar uit te blijven melken zonder extra moeite of kosten. Bij bovenstaand voorbeeld is dat al helder, maar je kan bij bijna elk programma het opvolgende programma bedenken!
Denk met me mee:

1. Meisje kan aardig dansen, dus doet mee met So You Think You Can Dance.
2. Ze komt daar redelijk ver mee, maar haar agent, die ze inmiddels heeft, geeft aan dat ze nóg bekender wordt als ze ook gaat zingen.
Meisje doet mee aan The Voice of Holland. Helaas, zingen was toch niet haar ding.
3. Ze is echter inmiddels al wel een BN'er, dus reist mee met het gezelschap van Expeditie Robinson.
4. Ze leert in dat programma haar 'zelf' kennen en schrijft daarover een boek; dat presenteert ze in Koffietijd.
5. En in De Wereld Draait Door.
6. Ze wil nu nóg meer bekendheid (en geld) en doet mee aan Adam zkt. Eva. Er bloeit een hevige liefde op, maar omdat 'Adam' het celebrityleven niks vindt, houdt de relatie helaas geen stand.
7. Omdat ze nu beroemd en rijk is, hangen er veel fotografen en fans om haar huis. Zij geniet ervan, maar de buren zijn er niet van gediend en schakelen Bonje met de Buren in.
8. Die buren kunnen het meisje vervolgens gestolen worden en ze vlucht mee met het programma Ik Ben Een Ster, Haal Me Hier Uit!
9. Vanwege de negatieve publiciteit die ze krijgt via dat programma loopt de verkoop van haar boek hard terug en kan ze amper rondkomen. Tijd voor Een Dubbeltje Op Zijn Kant!
10. Het gaat steeds slechter met (de bekendheid van) het meisje. Mensen vergeten haar.. Velen jaren later schakelt het meisje Memories in omdat ze toch weer in contact wil komen met haar 'Adam'. Hij heeft daar echter geen interesse in..
11. Nog meer jaren later duiken er wat flarden uit haar boek en wat beelden van haar dansje op. Haar weelderige leven komt aan bod bij Het Mooiste Meisje van de Klas..

Zo; 11 programma's over één en hetzelfde meisje.
De gehele Nederlandse televisie móet dus haast onderling wel een soort van afspraak/deal hebben waarin staat dat deelnemers uitgemelkt mogen/moeten worden tot minimaal 10 programma's..
Probeer nu zelf ook eens zo'n domino-effect te bedenken met alle programma's die je kent/kijkt. Je kan vast nog veel verder komen dan 11!

Dat doet me denken.. Komt dat Domino-Day-gebeuren weer een keer op tv? Ik zie al direct een link met Help, Mijn Man Heeft Een Hobbie!
Of met Je Lijf Je Leven: "Ooeeh, gelukkig loopt de aorta nog!"...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen