donderdag 6 maart 2014

Carnaval

De slingers en maskers zijn weer opgeruimd, de outfits zijn gewassen en liggen weer op zolder en de straten zijn door de gemeente weer schoongeveegd. Nergens is meer te merken dat afgelopen weekend half Nederland tot het uiterste aan het feesten is geweest. Op een paar mensen na die nu serieus 40 dagen gaan vasten. Die denken vast nog heel vaak terug aan de dagen vóór het vasten, toen lekker eten en drinken nog mocht.. en hóe!

Ik heb een soort haat-liefde-verhouding met Carnaval. Voorafgaand aan het feestje kijk ik zwaar op tegen het hele gebeuren. Ik spreek negatieve zinnen uit als "al dat alcoholgebruik, al dat vreemdgaan, al dat het-kan-niet-gek-genoeg-gedoe". Ik heb er dan ook totaal nog geen zin in. Nee, ik overweeg dan nota bene het zuiden te ontvluchten!

Maar ach, de mensen waar ik om geef vieren Carnaval en die ik wil ik dan allemaal ook weer zien, dus ik besluit op het laatste moment toch maar de trein te pakken richting mijn geboortedorp Groesbeek. Want als je je hele leven Carnaval gevierd hebt in één en het zelfde dorp, dan ga je niet overstappen naar Carnaval in de stad, Arnhem in mijn geval. Dat kan gewoon niet.

Zodra ik in mijn ouderlijk huis gearriveerd ben, slaat de sfeer al een beetje om bij mij. Ik zie alle leuke Carnavalskleding liggen, met daarin herinneringen verstopt van eerdere Carnavalsfeestjes. En dan moet ik me toch realiseren dat het Carnavalsfeest stiekem toch best leuk is!
Ik hijs me in m'n veel te korte, veel te sexy outfit. En ik weet dat ik niet de enige meid ben die dat doet. Terwijl ik me omkleed schiet de gedachte door mijn hoofd dat Carnaval eigenlijk hét feest is waar je precies zo gekleed kan gaan zoals je altijd al had willen doen. Geen grenzen; alles kan. Maar wat doen wij meiden? Wij gaan elk jaar weer gekleed als gewillig (ja, ik zeg het: sletterig) grietje. Waarom?! Is dat onze droom? We mogen alles aantrekken wat we willen, maar nee, we kiezen ervoor juist zo min mogelijk aan te trekken.. Raar, maar waar..

Ik loop de feesttent in en zie een paar mensen met ik-mag-alcohol-bestellen-en-drinken-bandjes in hun hand staan. Ok, ik ben onder de 30, dus volgens mij moet ik zo'n bandje hebben, denk ik. Ik loop richting één van de bandjesmensen en steek m'n arm vooruit. Ik moet zelfs een beetje moeite doen zo'n bandje te scoren. Als ik richting de bar loop zie ik niemand bij mij (of bij de jongere Carnavalisten) controleren of ze een ik-ben-ouder-dan-18-bandje dragen. Ok, een wassen neus dus denk ik, die alcoholcontrole.. Maar ach, wassen neuzen vallen ook onder de Carnavalsaccessoires, dus ik maak er geen punt van.

Maar al met al vond ik dit jaar toch weer een erge leuke Carnaval! Ik hou van Carnaval! Alleen is dit helaas al weer het tweede jaar dat ik met Carnaval geveld word door buikgriep.. Een paar jaar terug was het tijdens Carnaval, dat was toen helemáál niet leuk, en nu is het erna. Dus helaas zijn we weer terug bij de haat-verhouding. Alhoewel, door die buikgriep word ik wel weer gedwongen inderdaad te gaan vasten de komende maand. En daardoor besef ik des te meer hoe fijn de dagen van Carnaval waren, vol drank en gek doen en lekker eten.. Mmm, tot volgend jaar, Carnavalisten! :)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen